Κυριακή, 3 Αυγούστου 2008

GIVE ME A BREAK

Give me a break να φυγω γι' αλλου, σημερα, τωρα, εκει που πας μια φορα, για παντα. Ν'αφησω την ερημο και να ψαξω για οαση.

Χρειαζομαι ατελειωτες ωρες χαλαρωσης σε απεραντες ανεξερευνητες παραλιες με φοινικες, οργιαστικη βλαστηση και πρωτογνωρα παραδεισια πουλια.

Να πινω mojitos και caipirinhas, να δοκιμαζω τροπικους καρπους ανακατεμενους με μοσχοκαρυδο, κανελλα, πιπερια κοκκινοπρασινα.

Να βουταω με ανοιχτα ματια σε πολυχρωμους βυθους και να παιρνω μεθυσμενες ανασες
και εικονες απο κοραλλια και οστρακα.


Να περπαταω στην αμμο κι' ενω τα πελματα μου θα βουλιαζουν στην σκονη της αφηνοντας σημαδια ζωης στο διαβα μου, συγχρονως να πεταω ελαφρα και να χορευω με τον ερωτικο εαυτο μου.

Να ανακατευονται τα χρωματα του ουρανιου τοξου στα ματια μου και να γευομαι το καθε τι σαν να ηταν η τελευταια μου μερα.

Ν' αγκαλιαζομαι με τον ηλιο, να σβηνω με το φεγγαρι και να βυθιζομαι γυμνη στη φωλια των αστεριων.

Να ζησω με ειρηνικους ρυθμους ψυχης και σωματος, αναμεσα σε ξυλινα μονοπατια, αιωρες και γκριζολευκες πετρες της θαλασσας.

Να συναντησω αγνωστους ανθρωπους που δεν θα ξαναδω ποτε, μονο μια φορα σε μια ζωη.

Να εξερευνησω την περιοχη, ουσιαστικα εξερευνωντας το μεσα μου. Αυτο το "μεσα" που καταληγει να ειναι το πιο τεραστιο χωνευτηρι καυμων, φυτεμενο σε μια μικρη παλλομενη ψυχη.

Να γεμισουν χρυσοσκονη τα μαλλια μου κι' αλμυρα το δερμα μου.

Να τραγουδαω, να γελαω και να κανω σαν μικρο παιδι απερισκεψιες και τρελλες για τις oποιες θα πληρωσουν οι αλλοι.

Να ζησω ολα τα θελω κι' ολα τα οχι μου ετσι ωστε να τελειωσουν τα ονειρα μου. Γιατι να κρυβω ονειρα για μια αλλη ζωη που μπορει να μην υπαρχει;

Woman's Voice

Δεν υπάρχουν σχόλια: