Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

ΦΕΛΛΟΙ ΚΑΙ ΣΑΠΟΥΝΟΦΟΥΣΚΕΣ


Μοντελο μιας καινουργιας νοοτροπιας, χωρις καμμια δυναμικη παρα μονο τη βια για τη βια,μια λαοθαλασσα λασπης απο φελλους και σαπουνοφουσκες πολλαπλασιαζεται τρομακτικα μπροστα στα ματια μας ,μεταφεροντας κοινωνικα μηνυματα μηδενισμου, με πρακτικες γκαγκστερικες, χωρις ηθικους φραγμους.
Ξαφνικα γεμισε ο κοσμος απο ασυνειδητα κατακαθια,τα οποια κυκλοφορουν αναμεσα μας, ετοιμα να σε βλαψουν, να σε καταβροχθισουν χωρις κανενα λογο, ετσι για πλακα και εκτονωση.Ξεδιαντροπα παρασιτα, ανθρωποι ψυχροι, αδιαλλακτοι, που δεν τους γνωριζεις αλλα εμαθες να τους αναγνωριζεις απο την αντικοινωνικη συμπεριφορα τους,την ασχημη αυρα και τη διαθεση τους να κανουν κακο.
Τους συναντας καθημερινα στο δρομο σαν οδηγος η πεζος, στις παντος ειδους συναλλαγες, στις ψυχαγωγικες σου εξοδους αλλα και στις παρεες να περιφερουν το υπερφιαλο "εγω" τους.

Δυο χαρακτηριστικα θα μπορουσαν να ανιχνευτουν σ' αυτη την κατηγορια ανθρωπων-ανθρωποειδων, θα ελεγα. Το ενα ειναι η διαταραχη κι' η ανεπαρκεια του ψυχισμου τους και το μισος που εκτονωνουν στον περιγυρο, γνωστο η αγνωστο.Το δευτερο ειναι η συνειδηση της μηδενικοτητας τους, την οποια μετατρεπουν σε μαγκια, δινοντας τους το δικαιωμα-οπως οι ιδιοι πιστευουν-να σε μειωσουν και να σε βλαψουν με καθε μεσο.Υπηρετουν και παιζουν μονομερως το παιχνιδι της δυναμης του κακου.

Μ'αυτη την ιδιοτητα,ταυτοτητα ουσιαστικα του εφιαλτη τους, με την χωρις λογο και αιτια επιθετικοτητα τους, με σκοπο το κακο για το κακο, θεριζουν στην πολη,στους δρομους, παντου, εμπαιζοντας ,αθωους και ουσιαστικα ανυπερασπιστους πολιτες, οι οποιοι κουβαλουν πονο, βασανα αλλα και ονειρα κι'αξιες ζωης.
Η ελλειψη θρασους λαμβανεται απο αυτους τους φελλους σαν ελλειψη αυτοπεποιθησης, η ευγενεια ως γραφικοτητα,η ευαισθησια ως ηλιθιοτητα, η ανοχη των αλλων ως αδυναμια.

Φθασαμε σε σημειο να υπαρχει προβλημα εξανθρωπισμου του ανθρωπου.Φαινεται οτι αυτος ο αιωνας θα ξεπερασει σε βαρβαροτητα ο,τι εχει προηγηθει.

O Tempora, O Mores!

Woman's Voice

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

ολη ηφυση πρεπει ναναι μια αρμονια κι ο ανθρωπος μια εκφραση αυτης τησ αρμονιας Κι ομως με την ζωη που ζουμε καθε ατομο καταντησε μια παραφωνια μια παρατυπια στην αρμονια.. Να ελπισουμε να ευχηθουμε για το καλλιτερο.... Ελενη Π.