Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ



Επιστρεψαμε απο τις πενταημερες η εστω δεκαημερες διακοπες ξεκουραστοι,γεροι, δυνατοι( εδω γελαμε ολοι μαζι) στους τρελους ρυθμους της πολης και το πρωτο στρες του Σεπτεμβρη.

Γνωριζουμε ολοι, οτι οι δυσκολοι οικονομικα καιροι που ζουμε και η κοινωνια που βραζει μας οδηγουν προς ενα δυσκολο χειμωνα λαικης δυσφοριας και κοινωνικων εντασεων, γιατι οι εκαστοτε κυβερνωντες τοσα χρονια δεν σχεδιασαν τιποτα με γνωμονα τον ανθρωπο.

Με την επιστροφη μας αρχισαμε παλι ασκησεις ισορροπιας και ετοιμοτητας για την διαχειριση των καθημερινων προβληματων.Σταθηκαμε με τις ωρες στην ουρα προκειμενου να πληρωσουμε το λογαριασμο στην ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ,την Εφορια,τα κινητα και σταθερα μας τηλεφωνα και ο,τιδηποτε ηταν σε εκκρεμοτητα λογω διακοπων.Συγχρονως προσπαθησαμε να μπαλωσουμε τις οικογενειακες υποχρεωσεις σε γονεις,αδελφια, παιδια,σκυλια,γατια και οποιο αλλο οικοσιτο ζωο μας συντροφευει στις στιγμες χαλαρωσης ,ηρεμιας και διαλογισμου στο...ειρηνικο περιβαλλον του σπιτιου μας.

Αρχισαν παλι τα μονα-ζυγα,τα μποτιλιαρισματα στους δρομους( να ξερετε οτι το μποτιλιαρισμα ειναι οτι πρεπει για γνωριμιες και ανταλλαγη αποψεων με τους οδηγους των διπλανων αυτοκινητων)τα μπλοκα των ιδιοκτητων φορτηγων-βυτιοφορων δημοσιας χρησης και ανασχηματισαμε την κυβερνηση, που ουσιαστικα ειναι η ιδια με την παλια.Τα σχολεια ανοιξαν με κενα και ελλειψεις σε κτιρια,αιθουσες και εκπαιδευτικο προσωπικο,η ανεργια καλπαζει,οι περικοπες μισθων και οι απολυσεις στην ημερησια διαταξη και η τροικα να παρακολουθει την εφαρμογη του μνημονιου πινοντας φραπε στο Συνταγμα.

Γενικα μεσα σ'αυτον τον τραγελαφικο πανωλεθριαμβο,γιναμε μια ωραια ατμοσφαιρα και οδευουμε προς το αυριο σε αγνωστα μονοπατια.

Καπου ακουσα οτι δηθεν...ευημερουμε μεσα απο τα μετρα δημοσιονομικης εξυγιανσης! Τι λες βρε παιδι μου;Κι'εγω που νομιζα οτι ζουμε στην εποχη των λουκετων και του ΔΝΤ; Oτι ερχονται χρονια αβασταχτης ταλαιπωριας και δυσκολης επιβιωσης;

Βεβαια η νεα πραγματικοτητα επιβαλλει πρωτιστως παραγωγη πολιτισμου,ψυχραιμια και οχι τρομολαγνια. Αυτοσυγκρατηση και συμπορευση χωρις θλιψη και απογνωση.Ειναι γεγονος οτι ολα αλλαξαν εναντιον μας, ας μη τους επιτρεψουμε ομως και να μας καταβροχθισουν.

Μεσα σ'αυτη την αμφιλεγομενη κατασταση που ολα τρεχουν γρηγορα και αργα συγχρονως και ανακατευονται με την γλυκοπικρη μελαγχολια του Φθινοπωρου,εμεις ηδη φορεσαμε τους ζουρλομανδυες μας και μοιρασαμε τους ρολους στις burlesque stories που βιωνουμε καθημερινα!

Woman's Voice

Δεν υπάρχουν σχόλια: