Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ , ΠΑΙΔΙΑ

Ε,και λοιπον τι εγινε; ειναι γεγονος οτι βρισκομαστε σε κριση κοινωνιας, κριση θεσμων και ανθρωπων, οχι ομως να καταληξουμε στον ψυχιατρο με ομαδικη κριση πανικου.
Ειχαμε πιστεψει και καταφυγει σε ιδεωδη και προτυπα καταναλωτισμου, διαγραφοντας την ιστορια, τον πολιτισμο και την περηφανια μας. Το να απεχουμε απο τον καταναλωτισμο προς χαριν μιας αβιαστης απλοτητας, δεν ειναι τοσο δυσκολο. Συγγνωμη, αλλα δεν προκειται μονο για θεμα χρηματων αλλα για αλλαγη προσανατολισμου και αφυπνιση.
Παρανομες και διεφθαρμενες συμπεριφορες, των εκαστοτε κρατουντων πολιτικων,οι οποιες μας εξευτελισαν διεθνως,πλασαριστηκαν εντος ως μαγκια και θελησαμε να τις ανεχθουμε και να τις μιμηθουμε.
Επισης, βιωσαμε την απιστευτη σαπιλα και αρρωστια της ελληνικης celebrity culture,η οποια με τα ευτελη υλικα της εκχυδαισε την νοημοσυνη μας.
Χρονια τωρα, ενας προχειρος θιασος-επι πολιτικης και κοινωνικης σκηνης- με κωμικοτραγικες φιγουρες σε ρολους γητευτων, να παιζουν παντα το ιδιο εργο κι' εμεις, κοντοφθαλμοι και αποπροσανατολισμενοι θεατες, να τους χειροκροτουμε.
Τελικα τα παντα γυρισαν αναποδα. Καιρος ηταν. Αποτυχαμε και δυστυχησαμε.Θυμηθειτε οτι τα μεγαλα κοινωνικα κινηματα και ξεκινηματα προσωπικης αναμορφωσης, βασιζονται σχεδον παντα στη δυστυχια, ως μια αρχικη προκειμενη.
Ομως,δεν ειναι λαθος να ψαχνομαστε καθηλωμενοι πανω στα συντριμια που οι αλλοι(φταιμε κι' εμεις) στοιβαξαν κατω απο τα ποδια μας;
Οφειλουμε ν' αντιδρασουμε, ν'αφυπνιστουμε και να ανασυγκροτηθουμε ως πολιτες, αμεσα. Υπαρχει ορατη αναγκη δημιουργιας υγιων προτυπων και τροπων ζωης.Επιβαλλονται εξαιρετικα υψηλες απαιτησεις ποιοτητας σε καθε πτυχη της ζωης μας. Να ξεκινησουμε με αλλες τακτικες και προοπτικες. Σε ατομικο επιπεδο να ξαναβρουμε τον ανθρωπο μεσα μας και τον ανθρωπο διπλα μας.Να δημιουργησουμε νησιδες επαφης και συμπορευσης.Να βρουμε ξανα τους δρομους της επιτυχιας και να τους περπατησουμε ομαδικα.
Νομιζω οτι χωρις να ειναι στο ελαχιστο απογοητευτικο το συμπερασμα αυτο ειναι παραδοξα λυτρωτικο. Μας ανακουφιζει απο την αγωνια της πτωσης και της ανυπαρξιας.
Θα πρεπει ν'αρχισουμε "να υπαρχουμε" κι'οχι "να προσποιουμαστε οτι υπαρχουμε" για να αποτοξινωθουμε απο τις λανθασμενες μορφες της ζωης μας ξεφευγοντας απο τον μηδενισμο του παρελθοντος.

Woman's Voice

Δεν υπάρχουν σχόλια: