Λυπαμαι αλλα ειμαι υποχρεωμενη να το καταγγειλω:η τηλεοραση ειναι ενα βιομηχανικο συστημα παραγωγης περιττωματων που εισβαλλει στη ζωη μας και εξουδετερωνει τις αντιστασεις μας.Τα διαφορα καναλια σχηματιζουν ενα ψηφιδωτο αθλιοτητας το οποιο οι ασεβεις αφεντες της τηλεοπτικης ζουγκλας τοποθετουν σαν βραδυφλεγη βομβα στο σπιτι μας με συνεπεια καθε φορα που παταμε το κουμπι της συσκευης να βρισκομαστε αντιμετωποι με χαμηλες παραγωγες, ελλιπη ενημερωση και ξεπερασμενες τεχνικες.
Το προβλημα ειναι οξυ και η αταξια διαχυτη.Καλλιεργειται τεχνηεντως ενας χειμαρρος μιας δηθεν ψυχαγωγικης παραζαλης και ενημερωσης, μια ψευδαισθηση αφθονιας ενω ολα αποτιμωνται μονο με ορους υλικου πλουτου.
Η αισθητικη στην τηλεοραση υποχωρησε για χαρη του φθηνου εντυπωσιασμου. Φτερα, πουπουλα, παγιετες και προκατασκευασμενοι ψευτικα ομορφοι ανθρωποι που κοβονται και ραβονται σ' αυτη την κρεατομηχανη αναλογα με τις τασεις της εκαστοτε εποχης. Ανθρωποι ανορεξικοι, σιλικονουχοι, οξυζεναρισμενοι, κομπλεξικοι και δηθεν μοντερνοι που ανταγωνιζονται σε χυδαιοτητα και ευτελεια.
Στα προγραμματα των ειδησεων διοχετευονται παντα κακες και παραποιημενες πληροφοριες, διογκωνονται ασημαντα γεγονοτα αναξια της προσοχης μας ενω οτιδηποτε καλο, ουσιαστικα ανθρωπινο και ελπιδοφορο διαγραφεται. Η φαντασια, η καλαισθησια, η ευφυια, η εξελικτικη ψυχαγωγια ειναι εννοιες αγνωστες στα τηλεοπτικα προγραμματα. Οι υπευθυνοι δεν εχουν ουτε καν αλλοθι γι' αυτα που ταιζουν τα ματια μας και τη σκεψη μας. Εκπεμπουν σε λαθος τροχια και δεν το εχουν καταλαβει; η μηπως το γνωριζουν και μας εμπαιζουν;
Ατομα χαρισματικα, ανθρωποι επωνυμοι που συνεργαζονται με τα καναλια σε υπευθυνες θεσεις, που καλουνται δηθεν να υπηρετησουν και να φερουν ανεμο αλλαγης, καταληγουν κυριολεκτικα νουμερα, γελοιοποιουνται και εξοντωνονται. Τελικα η τηλεοραση λογω της διαφθορας που επικρατει παντου ταπεινωνει παρα αναδεικνυει τους εμπλεκομενους σ' αυτην.
Διαγραφονται προσωπικοτητες που διακατεχονται απο οραματα και ιδεες , που εχουν δυνατοτητα να εκπολιτισουν στον τομεα τους και στον αντιποδα προσλαμβανονται ανθρωποι που υπηρετουν το συστημα, που δεν γνωριζουν καν το χειρισμο της ελληνικης γλωσσας και τους οποιους ντρεπεσαι να βλεπεις και ν' ακους.
Η λογικη του τρελλοκομειου την οποια υπηρετουν υψηλα αμειβομενοι , δηθεν ειδημονες στη διαμορφωση των προγραμματων, ειναι τελικα ενας παγιδευτικος μηχανισμος , χωρις ιχνος εξυπναδας αφου παραγνωριζει βασικους κανονες και αναπαραγει το ιδιο μοντελο, βλαπτοντας καιρια οσους εχουν αισθητικη και αποβλακωνοντας οσους δεν εχουν.
Ολα μοιαζουν να εχουν χαθει, αφου ολα μας εξοικειωνουν με τον μηδενισμο που με υπεροψια και κακογουστια μας σερβιρεται.
Στην τηλεοπτικη κουλτουρα μονο τα....χαχανα αμειβονται. Γεγονος ειναι οτι οι ανεγκεφαλοι που χασκογελανε,χορευουν και τραγουδουν μερα νυχτα, κοροιδευουν ολους εμας που τρεχουμε να προλαβουμε την καθημερινοτητα. Ενα life style γεματο απο γαμους, γεννητουρια, βαπτισια, χαρτινους ερωτες, σχεσεις της μιας νυχτας και χωρισμους δακρυβρεχτους , προβαλλεται καθημερινα ενωπιον μας χωρις ντροπη ,αδικωντας τη νοημοσυνη μας.
Η κουλτουρα της υποκουλτουρας στο κλουβι με τους τρελλους.
Υπαρχει επιτακτικη αναγκη αλλαγης, πρωτοτυπιας, εκπληξης, ευχαριστου αιφνιδιασμου μιας ανατρεπτικης εικονας του λαβυρινθου που λεγεται τηλεοραση και οπωσδηποτε ολα αυτα με γνωμονα την αληθεια,την αισθητικη ,την καλλιεργεια και την ηθικη.
Εν κατακλειδι η ΤV εχει αναγκη να επαναστατησει κατα του κατεστημενου, αποτυχημενου και αρρωστημενου εαυτου της.
ΥΓ. Το αρθρο αυτο εχει δημοσιευθει στο μπλογκ τον Οκτωβρη 2008 . Λογω επικαιροτητας επαναδημοσιευεται.
Woman 's Voice
Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2010
Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2010
ΤΟ ΒΑΛΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣΜΟΥ
Επωνυμοι η ανωνυμοι οι χωρισμοι ειναι επωδυνοι.Τελειες σχεσεις, οπως τελειοι ανθρωποι δεν υπαρχουν. Αρχιζεις το χορο της εγγαμης ζωης σου με το " that's amore " η το "la vie en rose",στροβιλιζεσαι, στροβιλιζεσαι, στροβιλιζεσαι κατω απο φεγγαρια, ηλιους, βροχουλες, συννεφα και ξαφνικα περα απο τη διαθεση και τους ορκους του τυπου "για παντα μαζι" ολα τελειωνουν.
Ο γαμος ειναι τεχνη αλλα δυστυχως δεν υπαρχουν καλλιτεχνες. Συνηθιζουμε να λεμε οτι " φταινε κι' οι δυο". Νομιζω οτι παντα φταιει μονο ο ενας και ο αλλος ψαχνεται για το δικο του μεριδιο στην αποτυχια. Ομως ειναι αποτυχια; το μαζι δυο ανθρωπων ειναι ουσιαστικα αδυνατο, διοτι αποτελει μια αμοιβαια συμφωνια περιορισμου που υφαρπαζει την απολυτη ελευθερια απο τον ενα η τον αλλο η και απο τους δυο.Κι' ειναι ολα τοσο δυσκολα αναμεσα στους ανθρωπους αφου τιποτα δεν ειναι διαμορφωμενο, ουτε υπαρχει καποιο προτυπο η παραδειγμα του πως θα επρεπε να ζουμε την καθε σχεση η τον καθε γαμο. Διοτι στο γαμο οπως και στη ζωη, συνεχως μαθαινουμε οτι ''ειμαστε μονοι". Κι' αυτη η εντος γαμου μοναξια ειναι σχεδον παντα πληγη μεγαλυτερη στον ενα απο τους δυο.
Κι' ενω ολα τα υγιη "πρεπει" σχεδον εχουν διαγραφει απο την κοινωνια, το "πρεπει" της εικονας του "ευτυχισμενου γαμου" εχει παρει ανεξελεγκτες διαστασεις. Πρεπει να δειχνουμε ευτυχισμενοι, χαρουμενοι, σ'ενα ζεστο σπιτικο γεματο μικρα αγγελουδια...καρπους του ερωτα μας!Βρισκομαστε δεσμιοι μιας εικονας την οποια απαιτει ο περιγυρος και η κοινωνια , την πλασαρουμε οπως την θελουν, με την ενοχη οτι, αν δεν φαινομαστε ευτυχεις ,αποτυχαμε.
Πλανη ολα! Τιποτα δεν εγκλωβιζει τους ανθρωπους σε μια πλανη, οσο η καθημερινη επαναληψη της πλανης αυτης που συνισταται σε προσποιηση.
Και ξαφνικα , ο ενας αποφασιζει να παραδεχτει και ν' ανακοινωσει οτι ολα τελειωσαν. Ισως γιατι επαψε να χαιρεται η να ανεχεται την παρουσια του αλλου. Οταν ο γαμος κατανταει μια υποθεση κοινης μοναξιας, τοτε καλυτερα να τελειωνει. Μεγαλο το συναισθηματικο βαρος και η πληγη ανοικτη.Ομως, ετσι κι' αλλιως ολα τελειωνουν.Να συνυπαρξεις για τα παιδια; αν δεν εισαι εσυ καλα στη σχεση με τον συντροφο σου, πως να πεισεις τα παιδια να νιωθουν εκεινα καλα μαζι σας; Μη ξεχναμε οτι τα παιδια ειναι επισκεπτες στο ζευγαρι, ερχονται και φευγουν. Κι' εσυ οταν πλεον ολοι φυγουν, ενδεχομενως μενεις μαζι μ' εναν ανθρωπο που δεν αναγνωριζεις πια. Κι' οι κυκλοι εκλεισαν για σενα και δεν υπαρχουν επομενοι λογω ηλικιας η κουλτουρας η φοβου η απελπισιας.
Καποιοι, χωρις προσωπεια, παραδεχονται οτι δεν προχωρουν πλεον μαζι. Ποιος ανθρωπος θα τους απερριπτε το δικαιωμα σ' εναν νεο ερωτα και μια νεα αρχη μετα απο ενα αναποφευκτο τελος;
Woman's Voice
Ο γαμος ειναι τεχνη αλλα δυστυχως δεν υπαρχουν καλλιτεχνες. Συνηθιζουμε να λεμε οτι " φταινε κι' οι δυο". Νομιζω οτι παντα φταιει μονο ο ενας και ο αλλος ψαχνεται για το δικο του μεριδιο στην αποτυχια. Ομως ειναι αποτυχια; το μαζι δυο ανθρωπων ειναι ουσιαστικα αδυνατο, διοτι αποτελει μια αμοιβαια συμφωνια περιορισμου που υφαρπαζει την απολυτη ελευθερια απο τον ενα η τον αλλο η και απο τους δυο.Κι' ειναι ολα τοσο δυσκολα αναμεσα στους ανθρωπους αφου τιποτα δεν ειναι διαμορφωμενο, ουτε υπαρχει καποιο προτυπο η παραδειγμα του πως θα επρεπε να ζουμε την καθε σχεση η τον καθε γαμο. Διοτι στο γαμο οπως και στη ζωη, συνεχως μαθαινουμε οτι ''ειμαστε μονοι". Κι' αυτη η εντος γαμου μοναξια ειναι σχεδον παντα πληγη μεγαλυτερη στον ενα απο τους δυο.
Κι' ενω ολα τα υγιη "πρεπει" σχεδον εχουν διαγραφει απο την κοινωνια, το "πρεπει" της εικονας του "ευτυχισμενου γαμου" εχει παρει ανεξελεγκτες διαστασεις. Πρεπει να δειχνουμε ευτυχισμενοι, χαρουμενοι, σ'ενα ζεστο σπιτικο γεματο μικρα αγγελουδια...καρπους του ερωτα μας!Βρισκομαστε δεσμιοι μιας εικονας την οποια απαιτει ο περιγυρος και η κοινωνια , την πλασαρουμε οπως την θελουν, με την ενοχη οτι, αν δεν φαινομαστε ευτυχεις ,αποτυχαμε.
Πλανη ολα! Τιποτα δεν εγκλωβιζει τους ανθρωπους σε μια πλανη, οσο η καθημερινη επαναληψη της πλανης αυτης που συνισταται σε προσποιηση.
Και ξαφνικα , ο ενας αποφασιζει να παραδεχτει και ν' ανακοινωσει οτι ολα τελειωσαν. Ισως γιατι επαψε να χαιρεται η να ανεχεται την παρουσια του αλλου. Οταν ο γαμος κατανταει μια υποθεση κοινης μοναξιας, τοτε καλυτερα να τελειωνει. Μεγαλο το συναισθηματικο βαρος και η πληγη ανοικτη.Ομως, ετσι κι' αλλιως ολα τελειωνουν.Να συνυπαρξεις για τα παιδια; αν δεν εισαι εσυ καλα στη σχεση με τον συντροφο σου, πως να πεισεις τα παιδια να νιωθουν εκεινα καλα μαζι σας; Μη ξεχναμε οτι τα παιδια ειναι επισκεπτες στο ζευγαρι, ερχονται και φευγουν. Κι' εσυ οταν πλεον ολοι φυγουν, ενδεχομενως μενεις μαζι μ' εναν ανθρωπο που δεν αναγνωριζεις πια. Κι' οι κυκλοι εκλεισαν για σενα και δεν υπαρχουν επομενοι λογω ηλικιας η κουλτουρας η φοβου η απελπισιας.
Καποιοι, χωρις προσωπεια, παραδεχονται οτι δεν προχωρουν πλεον μαζι. Ποιος ανθρωπος θα τους απερριπτε το δικαιωμα σ' εναν νεο ερωτα και μια νεα αρχη μετα απο ενα αναποφευκτο τελος;
Woman's Voice
Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2010
WORLD'S INDIGENOUS PEOPLES
The world's 370 million indigenous peoples suffer from disproportionately, often exponentially, higher rates of poverty, health problems, crime and human rights abuses, the first ever United Nations study on the issue reported today, stressing that self- determination and land rights are vital for their survival.
Every day, indigenous communities all over the world face issues of violence and brutality, continuing assimilation policies, dispossession of land, marginalization, forced removal or relocation, denial of land rights. impacts of large-scale development, abuses by military forces and a host of other abuses
Although indigenous peoples make up only 5 per cent of the global population, they constitute around one third of the world's 900 million extremely poor rural people. In both developed and developing countries, poor nutrition, limited access to care, lack of resources crucial to maintaining health and well-being and contamination of natural resources are all contributing factors to the terrible state of indigenous health worldwide.
At the report's launch at UN Headquarters in New York, UN permanent Forum on Indigenous Issues Chairperson Vicky Tauli- Corpuz said its value would be far- reaching because it comprises for the first time very clearly aggregated data.
"We believe this is going to be crucial for Governments and for the UN to address more seriously and comprehensively the issues of indigenous people," she told a news briefing. "It's very daring and bold in a sense because it does identify countries and the situation of indigenous peoples in various countries both in the developed world as well as in the developing world."
Indigenous peoples experience disproportionately high levels of maternal and infant mortality,
malnutrition,, cardiovascular illnesses, HIV/AIDS and other infectious diseases such as malaria and tuberculosis(TB),while suicide rates, particularly among youth, are considerably higher in many countries, for example up to 11 times the national average for the Inuit in Canada. The Inuit TB rate is over 150 times higher.
The study repeatedly identifies displacement from lands, territories and resources as one of the most significant threats for indigenous peoples,citing many examples, including in Malaysia, Indonesia, Thailand,Hawaii, Rwanda, Burundi,Uganda, Democratic Republic of the Congo(DRC) and Colombia.
"When indigenous peoples have reacted and tried to assert their rights, they have suffered physical abuse, imprisonment, torture and even death," it says stressing that their rights to their own lands and territories must be respected while they need to develop their own definitions and indications of poverty and well-being.
Indigenous peoples suffer from the consequences of historic injustice, including colonization, dispossession of ther lands, territories and resources, oppression and discrimination, as welll as lack of control over their own ways of life.
Of the world's 6,000 to 7,000 languages, a great majority are spoken by indigenous peoples, and many, if not most,are in danger of becoming extinct,with some 90 per cent possibly doomed within the next 100 years. About 97 per cent of the world's population currently speaks 4 per cent of its languages, while only 3 per cent speaks 96 per cent of them.
Indigenous peoples, who are the stewards of some of the most biologically diverse areas,accumulating an immeasurable amount of traditional knowledge about their ecosystems, also face the dual and somewhat contradictory threats of discrimination and commodification.
They face racism and discrimination that sees them as inferior, yet they are increasingly recognized for their unique relationship with their environment,their traditional knowledge and their spirituality, leading to external efforts to profit from their culture which are frequently out of their control, providing them to benefits, and often a great deal of harm.
UN News Centre
Woman's Voice clarification:The term" indigenous" has the common meaning "of the original origin".Therefore in a purely adjectival sense any given people, ethnic group or community may be described as being indigenous in reference to some particular region or location.
Every day, indigenous communities all over the world face issues of violence and brutality, continuing assimilation policies, dispossession of land, marginalization, forced removal or relocation, denial of land rights. impacts of large-scale development, abuses by military forces and a host of other abuses
Although indigenous peoples make up only 5 per cent of the global population, they constitute around one third of the world's 900 million extremely poor rural people. In both developed and developing countries, poor nutrition, limited access to care, lack of resources crucial to maintaining health and well-being and contamination of natural resources are all contributing factors to the terrible state of indigenous health worldwide.
At the report's launch at UN Headquarters in New York, UN permanent Forum on Indigenous Issues Chairperson Vicky Tauli- Corpuz said its value would be far- reaching because it comprises for the first time very clearly aggregated data.
"We believe this is going to be crucial for Governments and for the UN to address more seriously and comprehensively the issues of indigenous people," she told a news briefing. "It's very daring and bold in a sense because it does identify countries and the situation of indigenous peoples in various countries both in the developed world as well as in the developing world."
Indigenous peoples experience disproportionately high levels of maternal and infant mortality,
malnutrition,, cardiovascular illnesses, HIV/AIDS and other infectious diseases such as malaria and tuberculosis(TB),while suicide rates, particularly among youth, are considerably higher in many countries, for example up to 11 times the national average for the Inuit in Canada. The Inuit TB rate is over 150 times higher.
The study repeatedly identifies displacement from lands, territories and resources as one of the most significant threats for indigenous peoples,citing many examples, including in Malaysia, Indonesia, Thailand,Hawaii, Rwanda, Burundi,Uganda, Democratic Republic of the Congo(DRC) and Colombia.
"When indigenous peoples have reacted and tried to assert their rights, they have suffered physical abuse, imprisonment, torture and even death," it says stressing that their rights to their own lands and territories must be respected while they need to develop their own definitions and indications of poverty and well-being.
Indigenous peoples suffer from the consequences of historic injustice, including colonization, dispossession of ther lands, territories and resources, oppression and discrimination, as welll as lack of control over their own ways of life.
Of the world's 6,000 to 7,000 languages, a great majority are spoken by indigenous peoples, and many, if not most,are in danger of becoming extinct,with some 90 per cent possibly doomed within the next 100 years. About 97 per cent of the world's population currently speaks 4 per cent of its languages, while only 3 per cent speaks 96 per cent of them.
Indigenous peoples, who are the stewards of some of the most biologically diverse areas,accumulating an immeasurable amount of traditional knowledge about their ecosystems, also face the dual and somewhat contradictory threats of discrimination and commodification.
They face racism and discrimination that sees them as inferior, yet they are increasingly recognized for their unique relationship with their environment,their traditional knowledge and their spirituality, leading to external efforts to profit from their culture which are frequently out of their control, providing them to benefits, and often a great deal of harm.
UN News Centre
Woman's Voice clarification:The term" indigenous" has the common meaning "of the original origin".Therefore in a purely adjectival sense any given people, ethnic group or community may be described as being indigenous in reference to some particular region or location.
PS:PEOPLES(as plural) means inhabitants, persons generally.PEOPLE(as singular} means race,nation, community.
Woman's Voice
Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010
Η ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΣΜΟΥ
Στο κλασικο του βιβλιο "Φοβος και τρομος'' ο Δανος φιλοσοφος Σερεν Κιρκεγκορ ξεχωριζει δυο ειδη απελπισιας. Η πρωτη ειναι η απελπισια την οποια ονομαζει " απελπισια της θηλυκοτητας": η απελπισια του να μη θελεις να εισαι ο εαυτος σου, οταν δεν μπορεις να συμφιλιωθεις με τον ιδιο τον εαυτο σου, οταν αισθανεσαι ξενος απεναντι στον εαυτο σου. Υπαρχει ομως κι ενα αλλο ειδος απελπισιας που ο Κιρκεγκορ ονομαζει "απελπισια του ανδρισμου": το να θελεις απελπισμενα να εισαι ο εαυτος σου. Ειναι η απελπισια για το οτι δεν μπορουμε να ειμαστε απολυτα ο εαυτος μας.
Ισως το πραγματικο ερωτημα λοιπον, να ειναι αυτο: ποια ειναι τα ορια του εαυτου, της ταυτοτητας. Παλαιοτερα, τα ορια εθεταν διαφορες κοινωνικες επιταγες, σημερα πρεπει κανεις να τα ορισει μονος του. Δημιουργωντας ομως τα ορια του εαυτου, μπορει να τα ξεπερασει κανεις: τα ορια ειναι η απαραιτητη προυποθεση της ατομικης ελευθεριας, εχουν να κανουν με την αυτοσυνειδηση, με τον αυτοπροσδιορισμο και οχι με την αφοσιωση η την υποταγη σε ενα ιδανικο προσωπο.
Οταν ο Κιρκεγκορ μιλαει για την " απελπισια του ανδρισμου", η εννοια της απελπισιας εγκειται στο εξης: " Ο κοσμος θελει να ειμαι καποιος αλλος, επομενως, για να μεινω ο εαυτος μου πρεπει να απορριψω τον κοσμο". Eτσι ο " ευνουχισμενος" ανδρας της σημερον προτιμα να μην ειναι ο εαυτος του, αλλα καποιος αλλος,κατι αλλο ( η απελπισια της θηλυκοτητας) ωστε να συμπεριληφθει στον κοσμο της καθε γυναικας. Δεν αντεχει να " απορριψει τον κοσμο", δηλαδη τη γυναικα, διοτι δεν διαθετει αυτο που οριζεται ως " μηχανισμος καταφασης της απωλειας": να εισαι δηλαδη ετοιμος να χασεις αυτο που ποθεις για να μη χασεις τον εαυτο σου. Περα απο τη δικη του, εγγενη αδυναμια, γνωριζει στο βαθος οτι κανενας απο τους φιλους του δεν θα τον στηριξει σε μια ενδεχομενη καταφαση της απωλειας, για εναν απλουστατο λογο: τους ειναι ακατανοητη. Γιατι; Διοτι με μια τετοια επιλογη ο καθε ανδρας θα διατηρησει μεν την ακεραιοτητα του, αλλα θα πληγωθει. Και σημερα ζουμε στην εποχη της επιβεβλημενης ευτυχιας, επιβαλλεται να περναμε καλα με καθε κοστος, ακομα και της αυτοσυνειδησης.
Ο μεγαλος Δανος το λεει ξεκαθαρα: "Eιναι μια απογνωση χωρις ελπιδα, αγιατρευτη και απολυτα μοναχικη". Κατι ηξερε οταν ο απολαυστικος, συγχρονος Αγγλος συγγραφεας Χαουαρντ Τζεικομπσον, ελεγε σε μια συνεντευξη του: " Γραφω για τη μελαγχολια του να εισαι ανδρας σημερα".
Αποσπασμα απο το αρθρο του Ηλια Μαγκλινη"Που πηγαν οι αληθινοι ανδρες". Εφημεριδα "Η Καθημερινη",17 Ιανουαριου 2010.
Woman's Voice
Ισως το πραγματικο ερωτημα λοιπον, να ειναι αυτο: ποια ειναι τα ορια του εαυτου, της ταυτοτητας. Παλαιοτερα, τα ορια εθεταν διαφορες κοινωνικες επιταγες, σημερα πρεπει κανεις να τα ορισει μονος του. Δημιουργωντας ομως τα ορια του εαυτου, μπορει να τα ξεπερασει κανεις: τα ορια ειναι η απαραιτητη προυποθεση της ατομικης ελευθεριας, εχουν να κανουν με την αυτοσυνειδηση, με τον αυτοπροσδιορισμο και οχι με την αφοσιωση η την υποταγη σε ενα ιδανικο προσωπο.
Οταν ο Κιρκεγκορ μιλαει για την " απελπισια του ανδρισμου", η εννοια της απελπισιας εγκειται στο εξης: " Ο κοσμος θελει να ειμαι καποιος αλλος, επομενως, για να μεινω ο εαυτος μου πρεπει να απορριψω τον κοσμο". Eτσι ο " ευνουχισμενος" ανδρας της σημερον προτιμα να μην ειναι ο εαυτος του, αλλα καποιος αλλος,κατι αλλο ( η απελπισια της θηλυκοτητας) ωστε να συμπεριληφθει στον κοσμο της καθε γυναικας. Δεν αντεχει να " απορριψει τον κοσμο", δηλαδη τη γυναικα, διοτι δεν διαθετει αυτο που οριζεται ως " μηχανισμος καταφασης της απωλειας": να εισαι δηλαδη ετοιμος να χασεις αυτο που ποθεις για να μη χασεις τον εαυτο σου. Περα απο τη δικη του, εγγενη αδυναμια, γνωριζει στο βαθος οτι κανενας απο τους φιλους του δεν θα τον στηριξει σε μια ενδεχομενη καταφαση της απωλειας, για εναν απλουστατο λογο: τους ειναι ακατανοητη. Γιατι; Διοτι με μια τετοια επιλογη ο καθε ανδρας θα διατηρησει μεν την ακεραιοτητα του, αλλα θα πληγωθει. Και σημερα ζουμε στην εποχη της επιβεβλημενης ευτυχιας, επιβαλλεται να περναμε καλα με καθε κοστος, ακομα και της αυτοσυνειδησης.
Ο μεγαλος Δανος το λεει ξεκαθαρα: "Eιναι μια απογνωση χωρις ελπιδα, αγιατρευτη και απολυτα μοναχικη". Κατι ηξερε οταν ο απολαυστικος, συγχρονος Αγγλος συγγραφεας Χαουαρντ Τζεικομπσον, ελεγε σε μια συνεντευξη του: " Γραφω για τη μελαγχολια του να εισαι ανδρας σημερα".
Αποσπασμα απο το αρθρο του Ηλια Μαγκλινη"Που πηγαν οι αληθινοι ανδρες". Εφημεριδα "Η Καθημερινη",17 Ιανουαριου 2010.
Woman's Voice
Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010
BALLADS & FADOS
Η παρασταση Ballads & Fados ειναι μια μουσικη αναδρομη μεσα απο τις χωρες, τις γλωσσες, τις κουλτουρες που βιωσε η Μαργαριτα Ζορμπαλα. Επισης ο τραγουδιστης των Fados, Helder Moutinho ειναι απο τους ξεχωριστους ανδρες τραγουδιστες του fado στην Πορτογαλια με ισχυρη ερμηνευτικη δυναμη , συναισθηματικο βαθος στη φωνη του και πορεια γεματη διακρισεις. Αυτοι οι δυο καλλιτεχνες βρεθηκαν σε μια εξαιρετικα ενδιαφερουσα ποιοτικη συνυπαρξη στη σκηνη του Half Note Jazz Club. Το συγκεκριμενο μαγαζι κυριολεκτικα εχει vibes. Ο χωρος ειναι φορτισμενος ενεργειακα και σ'ετοιμαζει για ιδιαιτερες αισθαντικες στιγμες μουσικης απολαυσης.
Μουσικες απο τη Μοσχα, τη Λισσαβωνα και την Αθηνα μαζι με νερενια τραγουδια των Θεοδωρακη, Ριτσου, Χατζηδακι ανακατεμενα με σπανια ακουσματα και tangos απο το Βuenos Aires μας μαγεψαν. Η ορχηστρα με πορτουγκεζικη κιθαρα, κλασσικη κιθαρα, μπαγιαν, βιολοντσελο και πιανο βοηθησαν ωστε να χαρουμε ενα απο τα πιο ενδιαφεροντα πολιτιστικα events των ημερων. Η εκτελεση του ποιοτικου προγραμματος με σεβασμο και ωριμοτητα μας καθηλωσε και ως εκ τουτου στο τελος της βραδιας επακολουθησε αποθεωση απο το σχεδον prive , αλλων εποχων, παρειστικο κοινο.
Ποσες φορες αληθεια, μετα το τελος μιας καλλιτεχνικης παραστασης νιωθεις οτι πετας;
Η Μαργαριτα Ζορμπαλα και ο Helder Moutinho, ερμηνευτες με ιδιαιτερη ευαισθησια και μελωδικο παθος, μας απογειωσαν μεσα απο μια παρασταση τεχνης και τεχνικης με ψυχη.
Woman's Voice
Μουσικες απο τη Μοσχα, τη Λισσαβωνα και την Αθηνα μαζι με νερενια τραγουδια των Θεοδωρακη, Ριτσου, Χατζηδακι ανακατεμενα με σπανια ακουσματα και tangos απο το Βuenos Aires μας μαγεψαν. Η ορχηστρα με πορτουγκεζικη κιθαρα, κλασσικη κιθαρα, μπαγιαν, βιολοντσελο και πιανο βοηθησαν ωστε να χαρουμε ενα απο τα πιο ενδιαφεροντα πολιτιστικα events των ημερων. Η εκτελεση του ποιοτικου προγραμματος με σεβασμο και ωριμοτητα μας καθηλωσε και ως εκ τουτου στο τελος της βραδιας επακολουθησε αποθεωση απο το σχεδον prive , αλλων εποχων, παρειστικο κοινο.
Ποσες φορες αληθεια, μετα το τελος μιας καλλιτεχνικης παραστασης νιωθεις οτι πετας;
Η Μαργαριτα Ζορμπαλα και ο Helder Moutinho, ερμηνευτες με ιδιαιτερη ευαισθησια και μελωδικο παθος, μας απογειωσαν μεσα απο μια παρασταση τεχνης και τεχνικης με ψυχη.
Woman's Voice
Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009
ΧΡΟΝΟ ---ΛΟΓΙΑ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
Υπαρχουν στιγμες, ιδιαιτερα μεσ' τον Δεκεμβρη που αναρωτιεμαι για την εννοια του χρονου, την οποια ενω χρησιμοποιουμε δυσκολευομαστε να αντιληφθουμε το βαθος της. Το χρονο που οριζει τη ζωη μας η μαλλον την προσδιοριζει πριν τη γεννηση μας απο τη συλληψη μας.
Ολα μετριουνται με το χρονο, η υπαρξη, ο θανατος, η εργασια,η ευτυχια, η δυστυχια, η απωλεια, ο ερωτας. Δεν υπαρχει κατασταση που ο χρονος να ειναι απων.
Επιχειρω εδω μια μικρη -αφελη ισως- σπουδη ανιχνευσης του χρονου και του τροπου που αυτος σημαδευει και κυριαρχει στη ζωη μας. Ο τροπος με τον οποιο τον αντιλαμβανομαστε και τον μετραμε διαφερει αναλογα με την ηλικια, την αντιληψη, τις γνωσεις μας.
Λεμε συχνα γι' αυτον: ο πανδαματωρ χρονος. Κακο μου ακουγεται! Δηλαδη ο χρονος που δαμαζει, που υποτασσει η εξαφανιζει τα παντα. Ειναι γεγονος οτι αυτος ο......πανδαματωρ σε στιγματιζει. Οσο μεγαλωνεις γεμιζεις σημαδια αλλα και αντοχες. Συνηθιζεις κατα καποιο τροπο τη μικροχαρη ζωη. Τα ελαχιστα καλα τα απολαμβανεις αλλα και τα ασχημα, που συνηθως ειναι τα περισσοτερα, μπορει να μη σε ματωνουν οπως παλια, ομως σε καθοριζουν.
Το χρονο δεν μπορεις να τον ξεγελασεις, να τον προσπερασεις, να τον ξορκισεις. Παιζει μαζι σου παιχνιδια εξουσιας κι' εσυ τρεχεις να τον προλαβεις, να τον υπηρετησεις. Κι' ολα αυτα για τον καθενα μας, μονο μια φορα. Ενω ο χρονος μενει και επαναλαμβανεται, εμεις ζουμε μια ζωη και αποχωρουμε. Εκεινος, μια αεναη ροη ενεργειας κι' εμεις στροβιλιζομαστε στο διαβα του μονο για ενα μικρο χρονικο διαστημα. Βιωμα ο χρονος του βιολογικου επεξεργαστη του ανθρωπου που ανανεωνεται συνεχως. Ενω εμεις κατω απο το ματι του χρονου, διαγραφοντας την τροχια μας, βγαινουμε απ' το χορο.
Ειναι στιγμες, τετοιες μερες, που αναρωτιεμαι: τι ψαχνω; αφου τα παντα μοιαζουν οτι μπορει να συμβουν ανα πασα στιγμη( νατος παλι ο χρονος) με μενα η και χωρις εμενα.
Ειναι κι'οι εποχες που ζουμε ιδιαιτερες. Βιωνουμε βια, καχυποψια, διαχυτη ανησυχια. Προσεγγιζουμε το τελος μιας αγονης χρονιας με πολλες δυσκολιες και προκλησεις. Πριν προχωρησουμε ενα βημα μπροστα δεν μπορουμε παρα να γυρισουμε να κοιταξουμε πισω. Πριν ανοιξουμε τον επομενο κυκλο της ζωης μας, κλεινουμε και κλειδωνουμε τον προηγουμενο. Ο,τι εγινε, εγινε.
Αυτες τις τελευταιες ωρες του χρονου που φευγει, ας προσθεσουμε μια δοση αισιοδοξιας.Τουλαχιστον επιβιωσαμε και αυτο ειναι θετικο.
Νεοι καιροι ξημερωνουν παλι. Ας τους καλωσορισουμε με φρεσκια ματια, ανοιγοντας το παραθυρο της νεας δεκαετιας που ανατελλει σε λιγο.
Καλη Χρονια. Goodbye 00s! Goodmorning 10s!
Woman's Voice
Ολα μετριουνται με το χρονο, η υπαρξη, ο θανατος, η εργασια,η ευτυχια, η δυστυχια, η απωλεια, ο ερωτας. Δεν υπαρχει κατασταση που ο χρονος να ειναι απων.
Επιχειρω εδω μια μικρη -αφελη ισως- σπουδη ανιχνευσης του χρονου και του τροπου που αυτος σημαδευει και κυριαρχει στη ζωη μας. Ο τροπος με τον οποιο τον αντιλαμβανομαστε και τον μετραμε διαφερει αναλογα με την ηλικια, την αντιληψη, τις γνωσεις μας.
Λεμε συχνα γι' αυτον: ο πανδαματωρ χρονος. Κακο μου ακουγεται! Δηλαδη ο χρονος που δαμαζει, που υποτασσει η εξαφανιζει τα παντα. Ειναι γεγονος οτι αυτος ο......πανδαματωρ σε στιγματιζει. Οσο μεγαλωνεις γεμιζεις σημαδια αλλα και αντοχες. Συνηθιζεις κατα καποιο τροπο τη μικροχαρη ζωη. Τα ελαχιστα καλα τα απολαμβανεις αλλα και τα ασχημα, που συνηθως ειναι τα περισσοτερα, μπορει να μη σε ματωνουν οπως παλια, ομως σε καθοριζουν.
Το χρονο δεν μπορεις να τον ξεγελασεις, να τον προσπερασεις, να τον ξορκισεις. Παιζει μαζι σου παιχνιδια εξουσιας κι' εσυ τρεχεις να τον προλαβεις, να τον υπηρετησεις. Κι' ολα αυτα για τον καθενα μας, μονο μια φορα. Ενω ο χρονος μενει και επαναλαμβανεται, εμεις ζουμε μια ζωη και αποχωρουμε. Εκεινος, μια αεναη ροη ενεργειας κι' εμεις στροβιλιζομαστε στο διαβα του μονο για ενα μικρο χρονικο διαστημα. Βιωμα ο χρονος του βιολογικου επεξεργαστη του ανθρωπου που ανανεωνεται συνεχως. Ενω εμεις κατω απο το ματι του χρονου, διαγραφοντας την τροχια μας, βγαινουμε απ' το χορο.
Ειναι στιγμες, τετοιες μερες, που αναρωτιεμαι: τι ψαχνω; αφου τα παντα μοιαζουν οτι μπορει να συμβουν ανα πασα στιγμη( νατος παλι ο χρονος) με μενα η και χωρις εμενα.
Ειναι κι'οι εποχες που ζουμε ιδιαιτερες. Βιωνουμε βια, καχυποψια, διαχυτη ανησυχια. Προσεγγιζουμε το τελος μιας αγονης χρονιας με πολλες δυσκολιες και προκλησεις. Πριν προχωρησουμε ενα βημα μπροστα δεν μπορουμε παρα να γυρισουμε να κοιταξουμε πισω. Πριν ανοιξουμε τον επομενο κυκλο της ζωης μας, κλεινουμε και κλειδωνουμε τον προηγουμενο. Ο,τι εγινε, εγινε.
Αυτες τις τελευταιες ωρες του χρονου που φευγει, ας προσθεσουμε μια δοση αισιοδοξιας.Τουλαχιστον επιβιωσαμε και αυτο ειναι θετικο.
Νεοι καιροι ξημερωνουν παλι. Ας τους καλωσορισουμε με φρεσκια ματια, ανοιγοντας το παραθυρο της νεας δεκαετιας που ανατελλει σε λιγο.
Καλη Χρονια. Goodbye 00s! Goodmorning 10s!
Woman's Voice
Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009
MY SECRET CHRISTMAS TREE
Μια ανασα πριν απ' τα Χριστουγεννα και το σκηνικο της γιορτης ειναι ετοιμο. Καθε χρονο το ιδιο, γεματο λαμπιονια και χρωματα ενω εμεις καθε χρονο ηθοποιοι σε διαφορετικους ρολους.Τετοιες μερες αναπολω παντα επιστρεφοντας στις συνηθειες, στις μυρωδιες, στις γευσεις, στις στιγμες, στα προσωπα αλλοτινων καιρων.
Μια μεγαλη δεξαμενη γεματη πρωτογνωρες αναμνησεις η παιδικη μας ηλικια. Ενας κοσμος που τον ζησαμε και τον επαναφερουμε με τη βοηθεια του μαγικου και νοσταλγικου πνευματος των Χριστουγεννων που απλωνεται παντου στην πολη και σε καλει ν' ακουμπησεις και παλι την παιδικοτητα , που αφησες πισω σου και να ξαναβρεις τη χαμενη αθωοτητα σου. Αυτες ισως ναναι οι '' ευτυχισμενες μερες'' για τις οποιες γινεται συχνα λογος. Οταν στον αγραφο εσωτερικο σου πινακα αρχιζουν οι πρωτες εγγραφες κι' απ' τα ματια σου περνουν και καταγραφονται ολα τα θαυματα του κοσμου. Οταν το μονο που θελεις ειναι τα ζεστα χερια της μανας και του πατερα σου να σε βγαλουν σεργιανι χριστουγεννα στην πλατεια, να σου αγορασουν φυστικακια κι' ενα τεραστιο μπαλονι κοκκινο σαν τα μαγουλα σου μεσα στο κρυο.
Κι' εκει να συναντας το Δεντρο και να εκστασιαζεσαι. Αυτη η εκσταση κι' ο θαυμασμος μου εμειναν μεχρι και σημερα για το δεντρο και για ο,τι αυτο συμβολιζει.
Καποτε στολιζα δεντρο.Τωρα το δεντρο στολιζεται πλεον εντος μου. Κρεμαω επανω του αντι για μπαλες, ολες τις καλες και τις κακες αναμνησεις της ζωης μου. Οι κακες ειναι το ξοδεμα των ελπιδων και των δυσκολιων που ετσι κι' αλλοιως τον καθενα μας επισκεπτονται καποια στιγμη.Οι καλες ειναι τα σκαλοπατια που με βοηθουν να ξορκισω ο,τι με πονεσε και μ'εκανε πιο δυνατη. Φωτακια δεν χρειαζεται ν' αναψω, ειναι παντοτα αναμενα εντος μου και φωτιζουν τον μοναχικο μου δρομο ασχετως εορταστικων ημερων.
Οι γονεις μου μ' εμαθαν ν' αγαπω τον γιορτινο Δεκεμβρη. Εκεινοι πεταξαν μακρια μου αλλα οι αξιες και οι διδαχες τους εμειναν και με στηριζουν στις αναποδιες. Ο Δεκεμβρης ειναι ισως ο μοναδικος μηνας του χρονου που η νοσταλγια και η προσδοκια χορευουν εντος μου. Μη ξεχασω λοιπον, μερες πουναι να φορεσω την καλη μου διαθεση και να γεμισω μ'ελπιδες το χωρο, ξορκιζοντας καθε κακο στην αισθητικη μαγεια των χρωματων.
Παραμυθιαζομαι, τοχω αναγκη. Λενε πως τα παραμυθια δεν βγαινουν ποτε αληθινα. Και τι μ'αυτο; αν εβγαιναν αληθινα δεν θαταν παραμυθια. Λενε επισης πως δεν υπαρχει Αη Βασιλης. Ειμαστε σοβαροι; ακου δεν υπαρχει; κι' αν δεν υπηρχε θαπρεπε να εφευρεθει, κι'οχι μονο ενας αλλα ενας για τον καθενα απο μας.
Τετοιες μερες-χρονιαρες, οπως ελεγε η Φλωρα- εγω μετραω απωλειες ανθρωπων, καταστασεων, στιγμων που καθορισαν και σημαδεψαν τη ζωη μου.Τετοιες μερες τα συναισθηματα περισσευουν μεσα μου και αδυνατω να τα συμμαζεψω. Λυγμος και γελιο, ελπιδα και προδοσια, βασανα και μικρες ευτυχιες, χαρες και πικρες, χορευουν εντος μου, γυρω απ' το μυστικο χριστουγεννιατικο δεντρο μου.
Σκεπτομαι, ενα ψηφιδωτο ο καθενας μας με μια πορεια ζωης που χαραξε ο ιδιος η τελοσπαντων που του ετυχε, δεν εχει σημασια αν ακολουθουμε το πεπρωμενο μας η το δημιουργουμε.
Οπως και ναχει το σκηνικο της γιορτης ειναι ετοιμο.Τα φωτα αναψαν. Η παρασταση αρχιζει.
Κυριες, Κυριοι, Καλα Χριστουγεννα.
Woman's Voice
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
