ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΚΑΚΟΨΥΧΙΑΣ

Η ζωη δεν υπηρξε και δεν μπορει να υπαρξει και να εξελιχθει σε παραδεισο. Ακομη και κεινοι που ζουνε ζαπλουτοι, μεσα σε υπερυψωμενους τοιχους, με πισινες, θα τους τριβελιζει η σκεψη πως γινεται να ειναι για ολους αξιοζηλευτοι και οι ιδιοι να μην αισθανονται ευτυχισμενοι.
Οταν,ομως τη ζωη την αγνοησεις στην ουσια της, που ειναι η εγνοια για τους αλλους, θα σ'εκδικηθει, με τον πιο θεαματικο μαλιστα τροπο.Στις μεγαλες πολεις, που εχουν εξελιχθει πια σε χωνευτηρια απο γηγενεις, προσφυγες, αλλοδαπους και μεταναστες ,με αδιευκρινιστες μεταξυ τους σχεσεις, εχουμε φτασει να λογαριαζουμε ως προσωπικη μας επιλογη αντιδρασεις που κατα πλατος και κατα βαθος, μονο συρφετος και αγελη θα μπορουσε να τις εχουν.Να εκφραζομαστε μ'εναν κτηνωδη τροπο και να τον θεωρουμε μαλιστα ως πραξη ελευθεριας που δεν επιδεχεται,επιπλεον, κριτικη η αμφισβητηση.
Ερχεται ο καθενας μας αντιμετωπος καθημερινα με μιαν αναλγητη συμπεριφορα, σε σχεση με τους γυρω του,τοσο περισσοτερο βασανιστικη γιατι δεν εχει καμιαν εξηγηση η δικαιολογια.
Γεγονος που τον κανει να σκεφτεται πως σε καποιο βαθμο θα εχει συμβαλει κι' ο ιδιος ωστε η αναλγησια να εμφανιζεται τοσο εκτεταμενη. Αναλγησια που παρουσιαζεται ακομη εντυπωσιακοτερη στις ολιγολεπτες, διχως επαυριο σχεσεις, στις σχεσεις ακριβως που θα αντιλαμβανοταν κανεις αν ο κοσμος εχει κανει πραγματικα δυο βηματα μπροστα, και κατα συνεπεια δεν αξιζε να απελπιζεται. Σ' ενα σαλονι, σ'ενα θεατρο, το Μεγαρο Μουσικης,με γνωστους, φιλους και ομοιδεατες, ειναι τοσο ευκολο να παραπλανηθεις ως προς την αναλγησια που ζει και βασιλευει στους περιξ χωρους. Αλλα το "παιχνιδι" εχει χαθει οταν χρειαζονται μαρτυρες για να δειξεις ποσο πολιτισμενος κι' ευγενης εισαι, ενω χωρις μαρτυρες θα απαγορευσεις στον οδηγο του ταξι, με σκαιο μαλιστα τροπο να επιβιβαστει,ενας, επιπλεον επιβατης, εστω κι'αν δεν αλλαζει στο παραμικρο η διαδρομη. Η τον εξ ισου σκαιο, υστερικο σχεδον,τροπο που θα χρησιμοποιησει ο ιδιος ανθρωπος,προκειμενου να μην του καθαρισει τα τζαμια του αυτοκινητου του ο ταλαιπωρος μαυρος με τον κουβα και την βουρτσα.
Θα συμπεραινε κανεις πως οι δημοσιοι χωροι εχουν εξελιχθει πια σε χωρους ασκησης κακοψυχιας που, οσο πιο ασημαντη ειναι η αφορμη που την προκαλει,τοσο πιο θηριωδης εμφανιζεται.Τι κανει αληθεια τον οδηγο του λεωφορειου της Αστικης,ενω δειχνει να περιμενει τον ανθρωπο που τρεχει να το προλαβει, να κλεινει την πορτα του λεωφορειου την τελευταια στιγμη και να φευγει με την εμφανη προσποιηση οτι δεν προσεξε τον ασθμαινοντα;Τι κανει τον υπαλληλο του υπουργειου Υγειας, εναν καθ'ολα νομιμο ως προς τα χαρτια που χρειαζονται για την αναπηρικη του συνταξη, κυριολεκτικα να επινοει διαδρομες η προσθετα χαρτια,προκειμενου να βασανισει τον αναπηρο συνταξιουχο ακομη περισσοτερο, σαμπως να μην τον βασανιζει διαρκως η κατασταση του;
Το ειδος ομως αυτο της κοινωνικης αναλγησιας γνωριζει την αποθεωση του τους καλοκαιρινους μηνες. Αναλογα με τον τοπο προορισμου και το μεσον που θα χρησιμοποιησει ο καθενας για τις διακοπες του, αποκτα και τον βαθμο της επαρσης η της "σεμνοτητας" με την οποια τις ανακοινωνει. Αφου ειναι βεβαιο πως εστω κι'ενας (αν και απειροι) που δεν θα ''διακοψει",θα ηταν μια στοιχειωδης αισθηση κοινωνικης δικαιοσυνης το καθε τι να λεγοταν μεσα σε ακρα συνωμοτικοτητα. Ωστοσο,την τελειως υποθετικη και πλασματικη, σε τελευταια αναλυση, ευτυχια μας, δεν μπορουμε να την νιωσουμε παρα μονον αν στην περιβοητη κλιμακα της κοινωνικης ιεραρχιας υπαρχουν ανθρωποι που τους αισθανομαστε υποδεεστερους μας. Πραγμα που σημαινει οτι εχουμε δρομολογησει τη δυστυχια μας,ενω καμαρωνουμε ως υποψηφιοι ευτυχεις.

Επιφυλλιδα,του Θαναση Θ. Νιαρχου,στην εφημεριδα"Τα Νεα".
Ο Θανασης Θ. Νιαρχος ειναι ποιητης, συνεκδοτης του περιοδικου "Η Λεξη"

Woman's Voice

Η ΤΑΟΡΜΙΝΑ , ΣΚΑΛΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Ουσιαστικη προυποθεση σε καθε ταξιδι ειναι το παθος και η επιθυμια γνωριμιας, εξερευνησης και επαφης με νεους τοπους. Η Σικελια ειναι εντελως ξεχωριστος τοπος μεσα στην Ιταλια και ιδεωδης προορισμος στη Σικελια ειναι η μεσαιωνικη Ταορμινα με την υπεροχη πανοραμικη θεα στο Ιονιο. Λουλουδιασμενη, κομψοτατη, κοσμοπολιτικη με ασυγκριτες ομορφιες, τοπος καλλιτεχνων, μποεμ, συγγραφεων, στοχαστων και διανοουμενων, τοπος εμπνευσης και ρεμβασμου για ψαγμενους εραστες της ζωης, ασκει ακαταμαχητη ελξη στον επισκεπτη. Φθανοντας οποιαδηποτε ωρα της ημερας η ατμοσφαιρα ειναι μαγικη. Ανακαλυπτεις σε καθε γωνια μικρους παραδεισους που θες να τους παρεις μαζι σου φωτογραφιζοντας τους.

Σκηνικο που σου κοβει την ανασα. Η αριστοκρατικη ατμοσφαιρα αλλων εποχων σου προσφερεται μεσα απο παλατια, απο μεγαλοπρεπεις ιστορικες κατοικιες παλιων Ευρωπαιων ευγενων με ατελειωτους κηπους ,τα χρωματα των οποιων ανακατευονται με την περιρρεουσα ατμοσφαιρα και σου στελνουν γιορτινα μηνυματα.

Το δραματικο σκηνικο της Αιτνας δεσποζει παντου. Απο την Αιτνα δεν κρυβεσαι οπου κι' αν βρισκεσαι. Σε κοιταζει σκεπτικα καπνιζοντας τους καυμους της μερα- νυχτα παιζοντας με τους φοβους σου για το ηφαιστειο που κρυβει στα σωθικα της και που ειναι ιδιο με το δικο σου αφου το αιμα σου κοχλαζει απο καυμους οπως η φλεγομενη λαβα της.

Η Castelmola χαιδευει την Ταορμινα απο ψηλα , ουσιαστικα ειναι η ραχοκοκκαλια της κι η Παναγια των βραχων την προστατευει απο το κακο ματι. Απο την Castelmola ατενιζεις θαλασσινες δαντελλες να στεφανωνουν τους σμαραγδενιους κολπισκους του Mazzaro, της Isola Bella και του Giardini Naxos. Κι' εκει σταματαει ο λογισμος σου. Ξεκουραζονται οι σκεψεις σου ατενιζοντας το απεραντο μπλε κι' ενα οριζοντα απροσδιοριστο που σμιγει καπου μακρια με το γαλαζιο του ουρανου.


Το βραδι το φεγγαρι περναει απο παντου αναβοντας τα φαναρια της πολης και καλησπεριζει στις γειτονιες και στις πλατειες τους Σικελους που φλυαρουν τραγουδιστα και ασταματητα.

Η φιλοξενια ειναι εσωτερικη αναγκη γι' αυτους τους ζεστους, γνησιους μεσογειακους ανθρωπους, εραστες της ευζωιας και της χαρας, με παλιακα συστηματα επικοινωνιας και αξιες ζωης.

Το Ελληνικο στοιχειο εχει αφησει στην Ταορμινα, οπως και σ' ολοκληρη την Σικελια , εντυπωσιακα ιχνη, σφραγιζοντας αιωνες τωρα με μνημεια πολιτισμου , εκκλησιες και Ελληνικες επιγραφες, ολο το νησι. Μεγαλουργησαν οι Ελληνες στη Σικελια και οι ντοπιοι δεν το αρνουνται αλλα το εκτιμουν και το σεβονται.

Να μη ξεχασω να αναφερθω στον Gerhard Schuler που μας φιλοξενησε στην αισθαντικη αλλων αιωνων, προγονων και προσωπικοτητων βιλλα του, τοπο spiritual και να ομολογησω οτι εχει τον καλυτερο ιδιωτικο κηπο στην Ταορμινα, οαση ηρεμιας και διαλογισμου. Ο Gerhard μαζεψε τα πιο σπανια φυτα και λουλουδια της Ανατολης και τα παντρεψε με τη μεσογειακη ελια , τα κυπαρισσια . και τις πορτοκαλιες. Τα φοινικοδενδρα και οι φραγκοσυκιες φλερταρουν με τις μπουκαμβιλιες, τις μανολιες και τις ορχιδεες. Οι κισσοι σκαρφαλωνουν παντου με περιεργεια και τα γιασεμια ξαπλωμενα στα κιοσκια λιποθυμουν στο χαιδεμα του ηλιου. Η λιμνη με τις σπανιες χελωνες και τα χρυσοψαρα ειναι οαση τις ζεστες ωρες της μερας και τοπος δημιουργικων στοχασμων και ρεμβασμου κατω απ' τ' αστρα.

Ενα γοητευτικο αδιασπαστο συνολο τοπου, προσωπων και τροπου ζωης η Ταορμινα που σε καλει ν'ανακατευτεις με τους αρτιστες του δρομου, να ονειρευτεις ακουγοντας μαντολινα, ταραντελλες του Ταραντα και της Καλαβριας , τραγουδια και σερενατες απο τον Dino Zullo στην πιατσα ix Aprile.

Στο Teatro Greco Αυγουστιατικη νυχτα σε βρισκει το φεγγαρι αλλοτε ν' απολαμβανεις τη Συμφωνικη Ορχηστρα της Ακαδημιας του Παλερμο σε μια μοναδικη παρασταση την BeatleSymphony, με τα γνωστοτερα τραγουδια των Beatles, διασκευασμενα σε συμφωνικα εργα κι' αλλοτε να λικνιζεσαι στην παρασταση Tango Sensual της Angelika Cholina Dance Theater.

Στον πεζοδρομο της Corso Umberto η Anna Corsini ζωντας σ'αυτον τον παραδεισο, εμπνεεται και ζωγραφιζει μονο αγγελουδια, τα ωραιοτερα αγγελουδια του κοσμου.


Ποσα πια να δεις, να γευτεις, να μυρισεις και να ονειρευτεις, αφου ολα εδω ειναι ερωτας
Αποχαιρετω τους νεους μου φιλους στην Σικελια που βοηθησαν τα μεσογειακα καλοκαιρινα μου ονειρα να γινουν πραγματικοτητα, ψιθυριζοντας λογια απο τραγουδια , σαν αυτα του νεαρου τροβαδουρου Mimi Sterrantino απο την Castelmola .

Woman's Voice

ΥΓ.Παλαιοτερη αναρτηση για την Ταορμινα της Σικελιας,η οποια αποτελει αγαπημενο τοπο ονειρικων διακοπων τα τελευταια χρονια!

ON THE DEATH OF JOSE SARAMAGO

Jose Saramago the Portuguese author who had won the Nobel Prize for literature in 1998, passed away at the age of 87,on Friday 18 June at his home on the Spanish Canary Island of Lanzarote.Born Nov.1922 from a poor family he never finished university but continued to study part-time while supporting himself as a metalworker.
''He speaks about universal themes and really tackles social problems, love, passion, science" said Graca Almeida, a retired professor of Portuguess Studies at Lisbon's New University.''He goes beyond the problems of Portugal and takes on universal world problems".
Saramago, who was a member of the Portuguese communist party since 1969, often found himself going against the tide of popular opinion.Portugal's membership of the European Union is overwhelmingly appreciated in his homeland, a country of 10.6 million people which despite EU development aid is still Western Europe's poorest country.Saramago, however disagreed.
''First of all I am Portuguese,then Iberian and then, if I feel like it,Iam European" he once told the AP.
Asked once about his apparent pessimism, the author said that the only people who could afford to be optimists were either stupid, had no feelings, or were millionaires.
Saramago's Quotes:
"As citizens, we all have an obligation to intervene and become involved.It's the citizen who changes things".
"I can't imagine myself outside any kind of social and political involvement".
"Americans have discovered fear".
"I think that we are blind.Blind people who can see, but do not see".
"What kind of world is that,can send machines to Mars and does nothing to stop the killing of a human being".
" In the end we discover that the only condition for living is to die".
"The world is governed by institutions that are not democratic-the World Bank,the IMF, the WTO".
"There are plenty of reasons not to put up with the world as it is".
"Society has to change but the political powers we have at the moment are not enough to effect this change.The whole democratic system would have to be rethought".
Saramago was an author,a poet,great thinker,viewer and blogger too.
Some of his Novels:
Baltasar and Blimunda (1987)
The history of the siege of Lisbon(1989)
Blindness(1995)
All the Names(1997)
The Double(2004)
Seeing(2006)
Death at Intervals(2008)
The elephant's Journey(2010)
The death of Jose Saramago represents an irreparable loss for the Portuguese people, the Portuguese culture,Europe and the whole world.

Woman's Voice

Internet Links:
http://www.globalspot.com/
http://www.dw-world.de/
http://www.businessweek.com/
http://www.time.com/

ΚΥΚΛΟΦΟΡΩ ΚΙ' ΑΛΛΙΩΣ

Πηρα τα κοκκινα γυαλια του Σταματη, πεταξα στην τσαντα και τα εκκεντρικα γυαλια του Θαναση, δανειστηκα απο τη Λενα, οταν τη συναντησα στο Public, τους τεραστιους χαρακτηριστικους κρικους της και βγηκα στους δρομους. Αλλαξα ματια κι' εβγαλα το ενστικτο και την παρορμηση σεργιανι στην Αθηνα.Μια πολη που ουσιαστικα δεν τη γνωριζω,terra incognita,αλλα την χρησιμοποιω σαν περασμα και την προσπερνω.

Εγω κι' ο αλλος μου εαυτος αφησαμε πισω τους οκτω τοιχους του σπιτιου και τους τεσσερεις του γραφειου και βγηκαμε " εκτος των τειχων ", την καναμε, που λενε.

Περπαταω, σκεπτομαι, βλεπω, καταγραφω, αγγιζω, αναπνεω, περα απο τα στενα ορια της καθημερινοτητας μου.

Ζεστη,υγρασια,σκονη,ανακατευονται με το πολυχρωμο και πολυγλωσσο (τωρα πλεον)καραβανι των ανθρωπων που πηγαινοερχονται μπροστα στα ματια μου και με συνεπαιρνουν.Μοιραζομαι ματιες και σταματω σε μορφες ανθρωπων που ενσωματωθηκαν αναμεσα μας τα τελευταια χρονια,τοποθετωντας τα δικα τους ζωηροχρωμα puzzles στο αχρωμο ταμπλω της πολης.Προχωρωντας συνειδητοποιω οτι ειμαι σαν τη μυγα μεσ'το γαλα.Ολοι οι υπολοιποι μαζι κι'εγω γκριζα και διαφορετικη.Το ν'ανοιγεις την πορτα και να βγαινεις για να ..γινεις μια αλλη, δεν σημαινει οτι ηδη εγινες.

Συνεχιζω να περπαταω και να σκεπτομαι.Περνανε διαφορα απ' το μυαλο μου τα οποια ανακατευονται με τις μουσικες του δρομου και του κοσμου, σαν μελωδικη κορνιζα στις σκεψεις μου.Η μουσικη της λατερνας στην πλατεια με σταματαει.Κουβαλαει επανω της τα ακουσματα και τις συνηθειες αλλων εποχων,πιο ανθρωπινων και λιγωνομαι.Μου θυμιζουν τη Φλωρα και ψυχανεμιζομαι. Αν και πεταξε χρονια πριν, τωρα τη νιωθω περισσοτερο κοντα μου απο ποτε , τη νοσταλγω. Αν ηταν διπλα μου, θα προσπαθουσε να αναχαιτισει τη διαθεση μου, ν' αγορασω αηδιες και σκουπιδια ολων των ειδων.

Ομως σημερα βγηκα για "τ' αλλιωτικα" κι' ολα θα γινουν διαφορετικα.Μια μερα φυγης, αφιερωμενη στην ξεχασμενη παιδικοτητα μου, στον παρορμητισμο και στην κοριτσιστικη φιλαρεσκεια μου.Μπαινοβγαινω στα μαγαζια και κυριολεκτικα απερισκεπτα μαζευω ολων των ειδων τα περιττα, που δεν προκειται ποτε να φορεσω.Με φαντασιωνομαι διαφορετικη και θα πληρωσω το τιμημα με μια αγκαλια σακουλες,γεματες αχρηστες και αστειες ενδυματολογικες αθλιοτητες.Δεν καταλαβα, γιατι θα πρεπει να εχω ενοχες; Αντε τωρα μη μπω στο " Ερα" και βαλω strass στη μυτη! I like it!

Χρονια τωρα, οικειοθελως,μπηκα σ'ενα καλουπι γεματο συρματοπλεγμα.Μονη μου το καταφερα! Οι διαφορες ιδιοτητες και ειδικοτητες μου με κλειδωσαν αλλου χωρις ενδεχομενως να το καταλαβω.

Εννοειται οτι ωριμασα.Επαψα να παιζω.Ευτυχως ομως το παιδι που κρυβω μεσα μου δεν μεγαλωσε ποτε.

It takes a long time to grow young, που ειπε κι'ο Pablo Picasso!

Woman's Voice

ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ , ΠΑΙΔΙΑ

Ε,και λοιπον τι εγινε; ειναι γεγονος οτι βρισκομαστε σε κριση κοινωνιας, κριση θεσμων και ανθρωπων, οχι ομως να καταληξουμε στον ψυχιατρο με ομαδικη κριση πανικου.
Ειχαμε πιστεψει και καταφυγει σε ιδεωδη και προτυπα καταναλωτισμου, διαγραφοντας την ιστορια, τον πολιτισμο και την περηφανια μας. Το να απεχουμε απο τον καταναλωτισμο προς χαριν μιας αβιαστης απλοτητας, δεν ειναι τοσο δυσκολο. Συγγνωμη, αλλα δεν προκειται μονο για θεμα χρηματων αλλα για αλλαγη προσανατολισμου και αφυπνιση.
Παρανομες και διεφθαρμενες συμπεριφορες, των εκαστοτε κρατουντων πολιτικων,οι οποιες μας εξευτελισαν διεθνως,πλασαριστηκαν εντος ως μαγκια και θελησαμε να τις ανεχθουμε και να τις μιμηθουμε.
Επισης, βιωσαμε την απιστευτη σαπιλα και αρρωστια της ελληνικης celebrity culture,η οποια με τα ευτελη υλικα της εκχυδαισε την νοημοσυνη μας.
Χρονια τωρα, ενας προχειρος θιασος-επι πολιτικης και κοινωνικης σκηνης- με κωμικοτραγικες φιγουρες σε ρολους γητευτων, να παιζουν παντα το ιδιο εργο κι' εμεις, κοντοφθαλμοι και αποπροσανατολισμενοι θεατες, να τους χειροκροτουμε.
Τελικα τα παντα γυρισαν αναποδα. Καιρος ηταν. Αποτυχαμε και δυστυχησαμε.Θυμηθειτε οτι τα μεγαλα κοινωνικα κινηματα και ξεκινηματα προσωπικης αναμορφωσης, βασιζονται σχεδον παντα στη δυστυχια, ως μια αρχικη προκειμενη.
Ομως,δεν ειναι λαθος να ψαχνομαστε καθηλωμενοι πανω στα συντριμια που οι αλλοι(φταιμε κι' εμεις) στοιβαξαν κατω απο τα ποδια μας;
Οφειλουμε ν' αντιδρασουμε, ν'αφυπνιστουμε και να ανασυγκροτηθουμε ως πολιτες, αμεσα. Υπαρχει ορατη αναγκη δημιουργιας υγιων προτυπων και τροπων ζωης.Επιβαλλονται εξαιρετικα υψηλες απαιτησεις ποιοτητας σε καθε πτυχη της ζωης μας. Να ξεκινησουμε με αλλες τακτικες και προοπτικες. Σε ατομικο επιπεδο να ξαναβρουμε τον ανθρωπο μεσα μας και τον ανθρωπο διπλα μας.Να δημιουργησουμε νησιδες επαφης και συμπορευσης.Να βρουμε ξανα τους δρομους της επιτυχιας και να τους περπατησουμε ομαδικα.
Νομιζω οτι χωρις να ειναι στο ελαχιστο απογοητευτικο το συμπερασμα αυτο ειναι παραδοξα λυτρωτικο. Μας ανακουφιζει απο την αγωνια της πτωσης και της ανυπαρξιας.
Θα πρεπει ν'αρχισουμε "να υπαρχουμε" κι'οχι "να προσποιουμαστε οτι υπαρχουμε" για να αποτοξινωθουμε απο τις λανθασμενες μορφες της ζωης μας ξεφευγοντας απο τον μηδενισμο του παρελθοντος.

Woman's Voice

OPERA NATIONAL DE PARIS ''LA BAYADERE"

In this centenary year of the death of Marius Petipa, the Paris Opera Ballet is celebrating the choreographer with performances of " La Bayadere",a seminal work that entered the receptoire in 1992 in Rudolph Nureyev's version.

First performed at Saint Petersburg's Bolshoi Theatre in 1877, this ballet was one of Marius Petipa's greatest successes. "La Bayadere" has been restaged and revived by Rudolph Nureyev(1992) for the Paris Opera Ballet as a last work choreographed during his tenure as the company's Artistic Director from 1983.

Until 1980,"La Bayadere" a ballet that was over a century old and had been continuously performed in Russia had never been in the West. A well-kept secret in Russia for so long,''La Bayadere" has now claimed its rightful place in the ballet repertory and is certainly one of the most important in the history of 19th century.

This spellbinding Oriental fresco,richy atmospheric tale of romance, betrayal, intrigue and vengeance,takes us to an imaginary India that although sometimes savage and cruel,is nonetheless the place where le plus doux reve triumphs.

Librettist Sergei Khudekov

Composer Ludwig Minkus

First choreography by Marius Petipa

Restaged and revived by Rudolph Nureyev

We were happy to attend and enjoy the performance of "La Bayadere"on Saturday 22 May 2010, at the Opera National De Paris.

Woman's Voice

Η ΑΓΑΠΗ ΠΛΗΓΩΝΕΙ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ...

Ενας δυσκολος χωρισμος προκαλει σημαντικες αλλαγες στον εγκεφαλο των γυναικων, μειωνοντας τη δραστηριοτητα των εγκεφαλικων κυτταρων που συνδεεται με τη διαθεση για δραση και την ικανοτητα προσοχης και αυτοσυγκεντρωσης.

Οταν ο μαγνητικος τομογραφος φωτογραφιζει τον εγκεφαλο, οι αποκαλυψεις ειναι εντυπωσιακες. Ερευνα Αμερικανων επιστημονων,διεπιστωσε πως ενας χωρισμος αλλαζει τα μυαλα των γυναικων. Και δεν εννοουν πως τους "βαζει μυαλο" για να μην την ξαναπατησουν, αλλα οτι ο ψυχικος πονος προκαλει οργανικες αλλαγες στη λειτουργια του εγκεφαλου τους. Αλλαγες οι οποiες φανερωνονται στις εγκεφαλικες τομογραφιες. Συμφωνα με τα ευρηματα, οι γυναικες που ειναι πολυ αναστατωμενες επειτα απο το τελος μιας σχεσης παρουσιαζουν μειωμενη δραστηριοτητα των εγκεφαλικων κυτταρων τα οποια σχετιζονται με τα συναισθηματα,το κινητρο για δραση και την ικανοτητα αδιασπαστης κριτικης.

Kατα τον δρα Τζεφρι Λορμπερμπαουμ, βοηθο καθηγητη στο ιατρικο Πανεπιστημιο της Νοτιας Καρολινας και συγγραφεα της εργασιας που δημοσιευθηκε στο εντυπο "Αμερικανικη Επιθεωρηση της Ψυχιατρικης", η ερευνα αυτη μπορει να βοηθησει στην εξιχνιαση των αιτιων της καταθλιψης." Πιστευουμε πως ψυχικες διαταραχες, οπως η καταθλιψη, ενδεχεται να πηγαζουν απο ομαλα εγκεφαλικα συστηματα που υποστηριζουν κοινωνικους δεσμους, σχεσεις και χωρισμους.Το τελος μιας σχεσης η απωλεια ενος αγαπημενου προσωπου πολυ συχνα προηγειται ενος πολυ σοβαρου καταθλιπτικου επεισοδιου.Στη δικη μας ερευνα υποθετουμε οτι η μεγαλη στενοχωρια που ακολουθει τον χωρισμο προκαλει βλαβη στις συγκεκριμενες περιοχες του εγκεφαλου".

Οι ειδικοι ψυχολογοι βλεπουν τα επιστημονικα αυτα ευρηματα ως ενα σημαντικο βημα αναγνωρισης των δυσκολιων που αντιμετωπιζουν οι γυναικες, αφου για τις περισσοτερες απο αυτες ο χωρισμος ειναι χειροτερος απο θανατο.

Ειναι γεγονος οτι οι γυναικες δεν ελεγχουν τα συναισθηματα τους, ειναι παρορμητικες, δοτικες και συνηθως ελκονται απο αδιεξοδους ερωτες,καταναλωνονται ως προιοντα μιας χρησης και πεταγονται στο καλαθι των αχρηστων.

Με ανυπαρκτη βουληση για να μη στενοχωρησεις δηθεν τον αλλο ,ουσιαστικα του επιτρεπεις να κανει καταληψη στην προσωπικοτητα σου,ετσι το Εγω σου μεταγγιζεται στο Εσυ και τ' αποτελεσματα τα εισπραττεις μονο εσυ,γυναικα!



Woman's Voice